Po osiągnięciu dojrzałości płciowej Turritopsis wygląda jak mały, przezroczysty spadochron o średnicy ok. 4.5 mm, który pływa swobodnie w ciepłych wodach oceanu. W niesprzyjających warunkach może się on przyczepić się do jakiejś powierzchni i przejść wsteczną metamorfozę do formy młodocianej – polipu. To tak jakby motyl przeobraził się w gąsienicę. Badania laboratoryjne wykazały, że 100% badanych osobników przechodzi takie wsteczne przeobrażenie. Naukowcy, którzy pierwsi opisali to zjawisko w latach 90. XX w. (publikacja) wierzą, że Turritopsis może powtarzać swój cykl życiowy w nieskończoność.

Trik pozwalający stułbiopławom na powtarzanie cyklu życiowego polega na tym, że ich komórki mają zdolność przekształcenia się z jednego typu w inny. Podczas gdy u innych organizmów ten proces zachodzi tylko w ograniczonym stopniu, np. odrost kończyn u salamander, Turritopsi może zregenerować całe ciało.

Nie jest więc zaskoczeniem, ze Turritopsi się rozprzestrzenia. Początkowo znaleziony w wodach zachodniego Atlantyku, znajdowany jest teraz w wodach Hiszpanii, Włoch czy Japonii. Badania genetyczne wykazały jednak, że przynajmniej w kilku rejonach występują formy różniące się wystarczająco, by uznać je za odrębne gatunki – w Morzu Śródziemnym Turritopsis dohrnii, w wodach Nowej Zelandii Turritopsis rubra, a w populacjach występujących w pobliżu Japonii odkryto trzy różne linie rozwojowe tych stułbiopławów. Naukowcy uważają, że zwierzęta te przemierzają oceany przyczepiając się do kadłubów statków.