Jeśli chcesz uruchomić polskie napisy, kliknij na View subtitles i wybierz język.

Źródło: ted.com

Więcej ciekawych naukowych walentynek (stąd możesz ściągnąć walentynki w większej rozdzielczości).

Po osiągnięciu dojrzałości płciowej Turritopsis wygląda jak mały, przezroczysty spadochron o średnicy ok. 4.5 mm, który pływa swobodnie w ciepłych wodach oceanu. W niesprzyjających warunkach może się on przyczepić się do jakiejś powierzchni i przejść wsteczną metamorfozę do formy młodocianej – polipu. To tak jakby motyl przeobraził się w gąsienicę. Badania laboratoryjne wykazały, że 100% badanych osobników przechodzi takie wsteczne przeobrażenie. Naukowcy, którzy pierwsi opisali to zjawisko w latach 90. XX w. (publikacja) wierzą, że Turritopsis może powtarzać swój cykl życiowy w nieskończoność.

Trik pozwalający stułbiopławom na powtarzanie cyklu życiowego polega na tym, że ich komórki mają zdolność przekształcenia się z jednego typu w inny. Podczas gdy u innych organizmów ten proces zachodzi tylko w ograniczonym stopniu, np. odrost kończyn u salamander, Turritopsi może zregenerować całe ciało.

Nie jest więc zaskoczeniem, ze Turritopsi się rozprzestrzenia. Początkowo znaleziony w wodach zachodniego Atlantyku, znajdowany jest teraz w wodach Hiszpanii, Włoch czy Japonii. Badania genetyczne wykazały jednak, że przynajmniej w kilku rejonach występują formy różniące się wystarczająco, by uznać je za odrębne gatunki – w Morzu Śródziemnym Turritopsis dohrnii, w wodach Nowej Zelandii Turritopsis rubra, a w populacjach występujących w pobliżu Japonii odkryto trzy różne linie rozwojowe tych stułbiopławów. Naukowcy uważają, że zwierzęta te przemierzają oceany przyczepiając się do kadłubów statków.

Link do artykułu: Ewolucja zachowań altruistycznych

Link: Atlas hematologiczny

Dziś niektórzy z tych naukowców potwierdzają swoje przypuszczenia w pierwszych badaniach wyrostka robaczkowego, których wyniki zostały opublikowane w Journal of Evolutionary Biology. Doszli oni do wniosku, że Karol Darwin mylił się: wyrostek to o wiele więcej niż ewolucyjna pozostałość. Występuje on u o wiele większej liczby różnych zwierząt i jest dużo starszym organem niż wcześniej sądzono.

Dr Parker i współpracownicy (autorzy badań) zastosowali nowoczesne podejście do biologii ewolucyjnej – kladystykę, która jest sposobem klasyfikacji opierającym się wyłącznie na pokrewieństwie – i stwierdzili, że wyrostek pojawił się juz ponad 80 mln lat temu, o wiele wcześniej, niż myślał Darwin. W historii zaszły dwie duże zmiany ewolucyjne tego narządu: u australijskich torbaczy oraz u szczurów, lemingów i innych gryzoni, niektórych naczelnych, w tym ludzi.

Darwin teoryzował, że wyrostek robaczkowy u ludzi i innych naczelnych jest pozostałością części jelita ślepego, która miała funkcję trawienną u naszych przodków. Najnowsze badania pokazały, że z tym wyjaśnieniem wiążą się dwie niejasności. Po pierwsze, kilka z żyjących gatunków, takich jak lemury czy niektóre gryzonie wciąż posiadają wyrostek połączony z dużym jelitem ślepym, mający funkcje trawienne. Ponadto, wyrostek jest o dość powszechny w naturze (wśród 70% wszystkich grup naczelnych i gryzoni można znaleźć gatunki z wyrostkami). Według Darwina występował on tylko u garstki gatunków.

Darwin nie był również świadomy, że zapalenie wyrostka robaczkowego nie jest wywołane przez źle działający wyrostek, ale przez przez nasz system odpornościowy, Ze względu na lepsze warunki, w jakich dziś żyjemy (wysoki stan higieny) nasz układ obronny niekiedy “nie ma co robić” i zwraca się przeciwko nam. Należy teraz zadać pytanie, czy jest jakiś sposób zapobiegania zapaleniu wyrostka robaczkowego. Odpowiedź może leżeć w opracowywaniu metod kontrolowanej aktywacji układu imunologicznego.

Źródło: ScienceDaily (21.08.2009)

Historia Ziemii