bio.edu.pl » Artykuły

Ewolucja zachowań altruistycznych

admin — Sat, 22 Aug 2009 21:43:48 +0000

Artykuł prof. Jana Kozłowskiego z Uniwersytetu Jagielońskiego przedstawiający, jak w świetle darwinizmu przedstawia się zagadnienie zachowań altruistycznych. Polecamy!

Link do artykułu: Ewolucja zachowań altruistycznych

Morfologia komórek krwi w Internetowym Atlasie Hematologicznym

admin — Sat, 22 Aug 2009 18:54:29 +0000

Internetowy Atlas Hematologiczny, który jest fragmentem multimedialnego Atlasu Hematologicznego wydanego na płycie CD, prezentuje morfologię komórek prawidłowej krwi obwodowej i szpiku kostnego, a także części nieprawidłowości morfologicznych spotykanych we krwi. Zawiera ponad 180 wysokiej jakości zdjęć z opisem, w działach: Erytropoeza, Granulopoeza, Układ monoidalny, Układ chłonny, Układ płytkotwórczy, Barwienia cytochemiczne. Pozwalają one na naukę m. in. identyfikacji komórek prawidłowych i nieprawidłowych na różnych etapach rozwoju, zmienionych chorobowo oraz w barwieniach. Polecamy!

Link: Atlas hematologiczny

Racjonalne projektowanie leków

admin — Fri, 14 Aug 2009 11:22:32 +0000

Artykuł zawiera szczegółowe informacje na temat komputerowo wspomaganego projektowania leków (Computer Aided Drug Design) od pierwszych etapów (budowanie farmakoforu, przeszukiwanie przestrzeni konformacyjnej, generowanie farmakoforów) oraz na temat znajdowania miejsca wiążącego, przeszukiwania baz danych, dokowania ligandów do receptora, projektowania nowych ligandów i modyfikacja istniejących.

Link do artykułu: Projektowanie leków

Metody jonizacji w spektrometrii masowej – jonizacja chemiczna

admin — Mon, 10 Aug 2009 20:14:48 +0000

Jonizacja chemiczna (Chemical Ionization – CI) to jedna z technik jonizacji substancji analizowanej w spektrometrii mas, stosowana zwłaszcza w badaniu związków organicznych o małej masie cząsteczkowej. Proces jonizacji, dzięki któremu powstałe jony mogą poruszać się w próżni pod wpływem pola elektrycznego i zostać rozdzielone ze względu na ich masę, zachodzi w części aparatu zwanym źródłem jonów. Podobnie jak w metodzie jonizacji elektronami analit musi wprowadzany w stanie gazowym lub przeprowadzony w parę w żródle.

Jonizacja zachodzi w reakcji chemicznej między cząsteczką analitu a jonem powstałym w procesie jonizacji eletronami. Od cząsteczki odrywa się lub prrzyłacza się jon, najczęściej proton, w rezultacie czego powstaje jon pseudomolekularny [M +- nH]n-.

Reakcja utworzenia jonu pierwotnego

Reakcja utworzenia jonów wtórnych

Tworzenie produktów

Elektrony płynące między katodą i anodą uderzają w przelatujące cząsteczki substancji analizowanej i wybijają jeden lub więcej elektronów z orbitalów walencyjnych niektórych z tych cząsteczek. W procesie zderzenia cząsteczka absorbuje część energii elektronu (około 12-15 eV) co prowadzić może do uwolnienia elektronu z orbitalu walencyjnego cząsteczki. W rezultacie tworzy się kationorodnik (jon molekularny, M+*), czyli dodatnio naładowana cząsteczka o niesparowanym elektronie:

M + e- –> M*+ + 2e-

W innym wypadku cząsteczka może zaabsorbować energię, przejść w stan wzbudzony poprzez przeniesienie elektronu na wyższy orbital, po czym wypromieniować energię:

M + e – –> M* + e

Jeśli zaś energia elektronów wiązki jonizującej jest wystarczająco niska, elektron może zostać wyłapany i wytworzyć się nietrwały anionorodnik (M-*).

M + e – –> M*- (nietrwały)

Wydajność jonizacji zależy w dużym stopniu od rodzaju analitu oraz energii elektronów. Przy energii niższej niż 15-20 eV interakcje między elektronami a molekułami analitu nie przenoszą wystarczającej ilości energii aby spowodować jonizację. Przy energii około 70 eV, fala de Broglie’a elektronów ma taką samą długość jak typowe wiązanie między atomami w cząsteczce organicznej (około 0.14 nm) i zachodzi przeniesienie energii. W tych warunkach około 0,01-0,1 % cząsteczek analitu ulega jonizacji. Przy wyższych energiach długość fali sprzężonej z elektronem jest mniejsza niż typowa długość wiązania, przez co molekuła staje się “przezroczysta” dla elektronu i nie zachodzi absorbcja energii elektronu. Najczęściej stosuje się energię 70 eV, dzięki czemu możliwe jest porównywanie wyników otrzymanych w różnych laboratoriach i na różnych aparatach oraz tworzenie baz danych widm.

Fragmentacja jonu molekularnego jest rezultatem zaabsorbowania większej ilości energii niż potrzebna do wybicia elektronu. Im wyższa jest energia elektronów w strumieniu jonizującym, tym częściej zachodzić będzie fragmentacja.